Soviet Storm is een nieuwe, epische televisiegeschiedenis van het oostelijk front van WW II, met een uniek Russisch perspectief(origineel in Rusland gemaakt, aangekocht door History Channel) op het belangrijkste, bloederigste strijdtoneel van die oorlog.
Het was een oorlog van ontstellende omvang en wreedheid. 4 van de 5 Duitse soldaten die in WO II sneuvelden, stierven aan het oostelijk front. Het Rode Leger verloor tien keer zoveel slachtoffers als alle westerse geallieerden bij elkaar. Het dodental aan beide kanten was ruim 30 miljoen, vooral burgers. De oorlog werd door beide kampen gezien als een overlevingsstrijd. Daarom waren Hitler en Stalin bereidt de grootste verliezen te incasseren om de overwinning te behalen.
Soviet Storm vertelt het verhaal van deze titanenstrijd, aan de hand van archiefbeelden en foto’s, computeranimaties en innovatieve reconstructies.
Van de Duitse invasie op 22 juni 1941, Operatie Barbarossa (de grootste militaire operatie uit de geschiedenis), tot aan de keiharde strijd voor de poorten van Moskou, de straatgevechten in Stalingrad, en de lange, bloederige weg naar Berlijn: dit is een epische navertelling van het verwoestendste conflict aller tijden.
Klik op de desbetreffende aflevering om de video en beschrijving te weergeven.
Slechts een paar officieren twijfelden of er oorlog zou komen met Duitsland. Maar wanneer?
De verkennersverslagen waren omstreden. In april 1940 ondertekende Hitler operatie Barbarossa, en ging zwaar oorlogsmaterieel op weg naar de grens met de Sovjet-Unie. Maar bij de eerste slagen in juni 1941, bij de grens bij het Brest Fort, bij Kiev en Minsk, sneuvelde het Duitse Blitzkrieg-plan al.
De grote verliezen van het Rode Leger, dat zich terugtrok, zijn te verklaren, maar soldaten en generaals moesten voor fouten boeten. En Duitse pantsergroepen spoedden zich naar Moskou…
Vanaf de eerste dag van de oorlog had de hoofdstad van de USSR zich voorbereid om zich te verdedigen.
Instellingen en fabrieken, ambassades en ministeries werden geëvacueerd. Maarschalk Zhukov werd uit Leningrad weggeroepen om de defensie van Moskou te organiseren en het fascistische offensief een halt toe te roepen.
Volgens de plannen voor de Duitse operatie Typhoon moest alle Duitse stootkracht op Moskou gericht worden. Zhukov had reserves en tijd nodig, maar die had hij niet. Terwijl de Duitsers steeds weer versterkingen kregen.
Beide legers hadden last van de herfstregens. Op 17 oktober 1941 werd in Moskou de staat van belegering afgekondigd, en de implicaties van het motto ‘geen stap terug’ waren verreikend.
Op 7 oktober, de verjaardag van de oktoberrevolutie, werd op het Rode Plein een militaire parade gehouden. De soldaten marcheerden recht door naar het front. Door het felle verzet van het Rode Leger op alle fronten moesten de Duitsers erkennen dat hun plan om Moskou te omsingelen onuitvoerbaar was.
De inname van Leningrad was van strategisch belang voor Duitsland. Op 8 september 1941 bereikten de Duitsers het Ladogameer en werd de stad afgesloten van het ‘vasteland’.
De hongerdood dreigde voor de bevolking. Schepen van de Oostzeevloot, luchtdoelkanonen, artillerie en soldaten van het Rode Leger verdedigden de stad en de ‘levensader’ die na de dooi bruikbaar werd. Meerdere Russische pogingen om de omsingeling te doorbreken faalden.
Alleen bij het bruggenhoofd van de Neva werd nog bloedig gevochten. Mensen stierven in de stad, maar de fabrieken bleven draaien. Generaal Vlasov, die later gevangen werd genomen en ging collaboreren, werd aangesteld als bevelvoerder van het 2e Keurleger, dat ook omsingeld was bij Leningrad. Pas in februari 1943 werd Leningrad bevrijd.
Op 28 juni 1943 lanceerden Duitse troepen Fall Blau. Ze trokken naar Ronezh, Stalingraad en Rostov-on-Don. De zwakke zuidelijke sector van het Sovjet-Duitse front werd overmeesterd.
De Sovjets trokken zich terug naar het oosten, maar toen werd een beroemd bevel uitgevaardigd: ‘Geen stap verder!’. Speciale eenheden moesten ervoor zorgen dat de vluchtende militairen op hun post bleven.
Het Duitse zesde leger, geleid door Friedrich Paulus, bereikte Stalingrad, maar stuitte daar op een onverwacht grote weerstand. Een leger onder leiding van maarschalken Vasilevsky en Zhukov rukte steeds verder op naar de omsingelde stad. Het bombardement van de stad ging door en voor elk gebouw werd gevochten. Toch hield de stad stand. De Russische troepen startten operatie Uranus en omsingelden de Duitse militairen.
April 1943. De frontlinie bevroor, maar de Russen maakten al plannen voor de zomer, en vooral voor de regio rondom Koersk.
Daar hadden troepen de Duitse verdediging zware schade toegebracht. De Duitsers waren van plan om toe te slaan tijdens operatie Citadel. Ze wilden aanvallen vanuit het noorden en het zuiden.
Hitler stelde het begin van de operatie een maand uit en wachtte op nieuwe wapens: tanks en vliegtuigen. Ondertussen versterkten de Sovjets Koersk. Een enorme, ongekende strijd, met de deelname van ruim twee miljoen mensen aan beide kanten, werd voorbereid. Alle geavanceerde wapens uit die tijd werden ingezet.
Op 12 juni openden de Sovjets het offensief, operatie Kutuzov was van start. De Sovjets bevrijdden Orel, Belgorod en Kharkov. Operatie Citadel was het laatste grote offensief van de Wehrmacht aan het oostelijke front. De Duitsers werden teruggedreven.
In de lente van 1944 wachtten de Duiters met spanning op de aankomst van de geallieerden in Frankrijk. Het noordelijke leger verliet Leningrad en het zuidelijke leger trok weg uit Crimea.
De omstandigheden van het centrale leger in Wit-Rusland leken stabiel. De pogingen van de Sovjets om Vitebsk en Orsha aan te vallen, mislukten. Terwijl ze wachtten op de aanvallen van het Rode Leger in de Oekraïne, werden tanks en vliegtuigen vervoerd naar de zuidelijke gebieden. Daarop besloten de Sovjets toe te slaan in Wit-Rusland. Tijdens operatie Bagration werd de vijand bij Vitebsk en Bobruysk omsingeld en uitgeschakeld. Daarmee werd de terugtocht van het Duitse leger naar Minsk onderschept.
De Sovjets waren van plan om het centrale leger uit te schakelen. De commandant van het 1e Wit-Russische front, Konstantin Rokossovsky, wilde een dubbele aanval uitvoeren richting Bobruysk en Slutsk. De troepen van drie Sovjet-fronten trokken met succes naar Minsk. Het kostte hen een week om de Duitse troepen rondom de Wit-Russische hoofdstad uit te schakelen. Op 17 juni werden gevangenen door de straten van Moskou gevoerd. Een breed offensief werd gelanceerd aan alle fronten, waardoor individuele eenheden de kust van de Golf van Riga bereikten.
Troepen van vijf fronten trokken naar het offensief van Smolensk naar de Zee van Azov over de breedte van het hele front, 1400 kilometer.
Om het optrekken van de Sovjets te stoppen, bliezen de Duitsers bruggen op over grote en kleine rivieren en pasten ze de tactiek van de verschroeide aarde toe in de bezette gebieden. Generaal Vatutin, commandant van het Voronezh-front, kon niet over de bruggenhoofden bij Liutezh en Burkin komen. De winter kwam eraan en het front kreeg het ijskoud.
Maar op de ochtend van 5 november onderschepten de beste tankformaties aan het front, geleid door Rybalko en Kravchenko, het terugtrekkende Duitse leger. De Oekraïense hoofdstad werd de volgende dag bevrijd.
In de winter van 1943/1944 werd er enorm gevochten aan de zuidelijke sector van het front. Bijna alle tankeenheden van de Sovjets en de belangrijkste Duitse troepen vochten mee in het offensief van Korsun-Shevchenkovsky. De tankeenheden vielen Lvov en Roemenië binnen. Het lukte Duitsland niet om Roemenië vast te houden.
Op 21 januari 1945 bereikten de tankers van het eerste Wit-Russische front de rivier de Oder bij Kostrin en Frankfurt. Berlijn, de schuilplaats van het fascisctische beest, lag nog zo’n 100 kilometer verderop.
Maar de Sovjets besloten de aanval op de Duitse hoofdstad uit te stellen. De eenheden hadden voorraden en versterking nodig, en de reservisten moesten optrekken. Pas na de verovering van Pmerania en Silesia besloot het Rode Leger verder op te trekken.
Het geallieerde leger had ook plannen om Berlijn te veroveren, en de commandant van de Sovjets plande een operatie om de stad snel te kunnen bereiken. Tegelijkertijd bereidde Berlijn zich voor op de aanval. De versterkte Seelower Höhen lagen in de weg van de Sovjets. De legers van Chuikov en Katukov probeerden hun weg te vinden over de rivieren en kanalen. De tanks van het eerste Oekraïense front versloegen de Volkssturm en de verslagen militaire eenheden en trokken snel op naar Berlijn.
De Duiters trokken zich terug en vochten fel om elke wijk en elk gebouw. Het Derde Stootleger onder leiding van generaal Kuznetsov bereikte de Reichstag en begon binnen te vechten. De rode Russische vlag hing al boven het Duitse parlementsgebouw terwijl in Berlijn het gevecht voortduurde.
Soviet Storm - WW2 In het Oosten, 4.4 out of 5 based on 7 ratings
Processing your request, Please wait....
