Onze waardering
Uw waardering
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 2.2/5 (6 votes cast)




    NCRV Dokument – Jeanne

    Extreme stemmingswisselingen, dan weer heel blij, dan weer zwart somber. In Nederland hebben meer dan 150.000 volwassenen en jongeren last van een manisch depressieve stoornis. Voor mensen met de ziekte is het leven een dagelijkse strijd. Manische depressiviteit wordt vaak niet goed herkend, en familie, huisartsen en de omgeving weten er te weinig vanaf. Zonder de juiste behandeling leidt het vooral bij jongeren vaak tot een zelfmoordpoging.

    Jeanne is vijftien als ze in een psychose belandt en moet worden opgenomen in een psychiatrische kliniek. Ze hoort dat ze een manisch depressieve stoornis heeft, en krijgt medicijnen voorgeschreven. De stemmingswisselingen uiten zich in maandenlange depressiviteit, of in perioden van hyper, druk en overdreven vrolijk zijn. Om haar psychische pijn niet te hoeven voelen snijdt Jeanne zich regelmatig in haar armen.

    Aan de vooravond van een nieuwe opleiding wordt ze gedumpt door haar vriendje, en schiet ze in een zware depressie. Haar ouders bespreken met haar wat ze kunnen doen. Ze besluiten haar medicijnen aan te passen en zo min mogelijk prikkels in haar leven toe te laten. Daarmee voorkomen ze ternauwernood een nieuwe psychose. Maar haar stemmingswisselingen en impulsieve gedrag leiden tot onbegrip op haar nieuwe school en Jeanne stopt met de HBO-opleiding. Ze beseft dat ze haar droom om psychologe te worden moet opgeven. Er volgt een moeilijke tijd, niet alleen voor Jeanne, maar ook voor haar directe omgeving. Haar ouders zijn meer therapeut dan vader en moeder, en haar zusje trekt zich stilzwijgend terug

    Na een jaar gefrustreerd binnen zitten probeert Jeanne het opnieuw, dit keer op de MBO-opleiding. Maar al na een week gaat het mis. Er rest maar één oplossing: lithium slikken. En dat is het laatste wat Jeanne wil, want de bijwerkingen, zoals gewichtstoename en chronische vermoeidheid, vindt ze vreselijk. Uiteindelijk besluit ze het medicijn te nemen. Zal het haar leven draagbaar maken

    Filmmakers Walther Grotenhuis en Cinta Forger volgen Jeanne twee jaar lang en laten op indringende wijze zien hoe moeilijk het leven is van een patiënt met een manisch depressieve stoornis en zijn omgeving. Het aantal jongeren met een gedragsstoornis is de laatste jaren spectaculair gegroeid. Jong volwassenen hebben vaak grote moeite met de diagnose manisch depressief en met de bijwerkingen van de medicijnen. Zij staan aan het begin van hun leven en willen ongeremd hun dromen najagen.

    Trailer
          
    Geen trailer beschikbaar
          

    Processing your request, Please wait....
    Geplaatst door Documentairenet on 22 februari 2011
    1. amber Zegt
      28 april 11, 6:50pm

      Hmm ik weet niet, maar ze maakt er ook een mooi spel van hoor!! Haar ziekte geloof ik best wel, maar ze maakt er hier en daar ook misbruik van.Dat is moeilijk te waarderen, en maakt velen dingen van haar ongeloofwaardig.Zij heeft mensen nodig die dat eens tegen haar zeggen!
      Want veel dingen, ja sorry maar negatieve aandacht vragen kan ze ook!Heel bewust.

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: -2 (from 10 votes)
      (Reageer)
      • Ikke Zegt
        20 juli 11, 12:35pm

        Ik ben het met je eens hoor!

        Deze reactie is ongepast

        VA:F [1.9.22_1171]
        Rating: -1 (from 1 vote)
        (Reageer)
      • Kim Zegt
        17 oktober 14, 9:58pm

        Ik geloof dat jij niet zoveel inzicht, kennis, of begrip hebt inzake dit type stoornissen, Jouw reactie druipt van de onwetendheid, en geeft bovendien heel duidelijk aan hoe jij in het leven staat qua aandachtsbehoefte. En hoe jij met andere mensen om gaat. Wat is jouw reden dat je op deze manier aandacht probeert te trekken?

        Deze reactie is ongepast

        VA:F [1.9.22_1171]
        Rating: 0 (from 0 votes)
        (Reageer)
    2. You Know Zegt
      02 juni 11, 1:42am

      misschien zou je er zelf eens mee te maken moeten hebben voordat ik jouw mening meetel, jep deze aandacht is negatief ;)

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: 0 (from 0 votes)
      (Reageer)
    3. Misa Zegt
      16 juni 11, 4:48pm

      Jammer, deze reactie, Amber. Het gaat er niet om of alles wat ze zegt 100 procent waar is of niet. Ook mensen zonder stoornis proberen met bepaalde constructen dingen voor elkaar te krijgen, dat deze vrouw haar stoornis daar zo nu en dan voor inzet is daarom niet raar. Echter, goed praten doe ik het ook niet.
      Maar vergeet niet dat het niet het kernpunt is. Het kernpunt is dat steeds meer mensen met dit soort gevoelens dan wel stoornissen kampen, en dat het de levenswaarde van steeds meer mensen naar beneden haalt. Elke dag maar achter de eigen emoties aan te lopen en niet goed kunnen copen met situaties is uitputtend.

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: +1 (from 1 vote)
      (Reageer)
    4. Cocoala Zegt
      31 oktober 11, 5:24pm

      Pijnlijk herkenbare docu. Zelf ben ik ook manisch depressief (hier heb ik medicatie voor). Ik vind de reactie van Amber niet erg terecht. Voor een ‘gezond persoon’ kunnen de denkbeelden van een depressief persoon kant noch wal raken en overkomen als belachelijk en overdreven. Voor de ‘patiënt’ zelf zijn deze gedachten wél waarheid. Hoe onlogisch het ook moge klinken. Dus oordeel niet, tenzij je zelf ook manisch depressief (geweest) bent. Het is verduveld moeilijk om die negatieve gedachten om te buigen naar iets positiefs!!!

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: +6 (from 6 votes)
      (Reageer)
    5. Ookmaareenmening Zegt
      21 december 11, 9:44am

      Ik hoop dat het dit meisje lukt om beter met teleurstelling en tegenslag om te leren gaan. Het is triest dat ze zo’n negatief zelfbeeld heeft en snel tot de conclusie komt dat ze niet deugd. Hopelijk krijgt ze beter zicht op haar sterke en zwakke kanten. Ik hoop ook dat het haar lukt om gemakkelijker van perspectief te wisselen en situaties vanuit andermans positie te bekijken. Ze heeft blijkbaar nog niet in de gaten dat ze zichzelf steeds in het middelpunt plaatst. Blijkbaar is het voor haar heel belangrijk dat ze veel steun en begrip van anderen krijgt, maar vergeet ze dat anderen daar ook wel eens behoefte aan hebben. Het psychiatrisch etiket is een uitstekend middel om vanuit een slachtofferpositie aandacht te vragen voor haarzelf. En als erkenning voor de slachtofferrol uitblijft, kun je er altijd een schepje bovenop doen door anderen een schuldgevoel te geven. Zo’n etiket is ook een uitstekende reden om dingen die je lastig vindt uit de weg te gaan. En nog een voordeel. Je kunt alles buiten jezelf leggen. Immers, jij kon er niks aan doen want je hebt een handicap. Behandeling voor borderline persoonlijkheidsproblematiek levert mogelijk meer op dan het nemen van Lithium. En gezinstherapie zou ook niet misstaan. Hoe zou het voor het zusje zijn om steeds vanaf de zijlijn toeschouwer te moeten zijn van het egocentrische aandachtsspel van haar zus? Wat moet zij doen om een beetje aandacht van haar ouders te krijgen? Als de één alle energie en aandacht opeist, dan blijft er niet veel meer over voor de ander.

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: 0 (from 2 votes)
      (Reageer)
    6. jelmer boer Zegt
      21 juli 12, 11:40pm

      hai ben Jelmer Boer en ik ben 21 jaar.
      ben manisch bi polair (betekent ik heb hoge pieken en dalen op het gebied van emoties)
      langs dit ben ik tot 2 keer toe psychotisch geweest en heb ik waarschijnlijk ADHD.
      mijn medicatie bestaat uit : camcolit 1000MG en 1 pil olanzipine teva.

      ik merkte tijdens de docu veel slachtoffer gedrag wat zich later herstelde in steeds positiver gedrag tot mijn geluk. ik was even bang dat je in het leed bleef hangen. natuurlijk is mijn situatie niet het zelfde als de jouwe want we zijn beide andere mensen. toch zou ik je graag wat dingen mee geven die mij hielpen als persoon om gelukkiger te worden ondanks dat de aandoening blijvende is.

      -de kleuren van je kamer zijn rood en zwart….rood is haat woede en agressie en meer (veel onrust)
      -muziek: ik hoorde veel depressieve muziek over pijn en leed. dit bied wel comfort maar wil je comfort vinden in leed? probeer muziek te vinden voor elke emotie die je ervaart. wees je eigen DJ. maak je zelf gelukkig. creeer je eigen soundtrack :-)
      -Het is een ziekte, zeer zeker. maar laat het niet je beperken maar je horizon verbreden! jij ervaart diepere emoties dan ieder ander. expressioneer het in : schilderen dans tekenen gedichten of welke vorm dan ook. ga uit van je krachten niet je zwakten.
      -woordkeus: iets kan kut of vervelend zijn. het glas is half vol of half leeg. welk glas drink jij het liefst? hoe vaker je lacht hoe beter je je gaat voelen op langer termijn :-)

      wees niet bang voor oordelen van anderen. mensen hebben altijd een mening dus fuck ze!
      je bent naakt geboren en dat is de echte jij. de rest is enkel decoratie. jij bent mens, jij bent sterk, jij bent jij!

      dit was mijn lijstje, dit waren dingen die mij hielpen toen ik in het niets gegooid werd en voor mijn gevoel er alleen voor stond, al was dat daadwerkelijk niet zo, (want zo ver ik merkte, je ouder doen hun best voor jou ook al snappen ze je soms niet. maar proberen te begrijpen is het waard om te waarderen).

      ieder mens is prachtig als de mens maar zijn eigen schoonheid inziet……

      ik was vooral gelukkig om te zien hoe je aan het eind met je ziekte beeld om ging. want het is wel heel wat om te verwerken. nooit snijden maar vechten! de zon schijnt voor iedereen dus ook voor jou….

      Deze reactie is ongepast

      VA:F [1.9.22_1171]
      Rating: +3 (from 5 votes)
      (Reageer)

    Laat een reactie achter

    x
    Like ons voor updates