Onze waardering
Uw waardering
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.3/5 (3 votes cast)

Asylum

Ik word wakker om drie uur ;s nachts. Ik doe de ramen open, ik stap op de vensterbank.
Alles ziet er wit uit. Het is februari. Ik moet en zal m'n nek breken. Dat moet.” Dit is de stem
van David Brown. Althans, dit is de stem die hij hoort in zijn hoofd. Deze stem gaf David een
keuze: van elf meter hoog omlaag springen of zijn broer vermoorden. David koos voor de
sprong, maar overleefde. Wel belandde hij in een psychiatrisch traject van behandeling na
behandeling.

De documentaire Asylum, geregisseerd door Jaap van Heusden en Jefta Varwijk, laat het
leven zien van David. Deze jongen woont in een instelling van de geestelijke
gezondheidszorg. David volgt de ene therapie na de andere om van de stem in zijn hoofd af
te komen. Zoals David zelf zegt in de documentaire: “Ik zou zo graag willen dat ik weer
dingen zou willen”. Nergens ziet David nog de zin en betekenis van in. Dit vormt echter een
grote tegenstrijdigheid met hoe hij overkomt als persoon, een hele intelligent, aardige
jongen, die veel bezig is met muziek. Je zou hem eerder extravert dan introvert noemen,
maar toch zit deze jongen verstrengeld tussen zijn eigen gedachtes.
Asylum toont het verhaal van David vanuit een subjectief perspectief. Dit werkt erg
voordelig, want het verhaal wordt puur verteld zoals David de gebeurtenissen ervaart. De
documentaire laat vele paradoxen zien; met onverwoestbare humor reflecteert David over
de meest zwarte gebeurtenissen van het leven. Hierdoor raak je als kijker erg betrokken en
hoop je steeds meer op een goede afloop. De afwisseling van beelden zorgt ervoor dat je
niet verveelt raakt. Een heel heftig verhaal wordt op een subjectieve manier gerelativeerd.
Na het zien van de documentaire sta je weer met beide benen op aarde. Deze documentaire,
in coproductie gemaakt met de VPRO, is hier te zien.

Meld een probleem met deze documentaire

Geplaatst door John on 24 december 2018